Gün 3/365 ~ Saat Kaç?

Gün 3/ 365 ~ Saat Kaç?

22.Nisan.2013
Pazartesi

Büyük bir aceleyle geldim odaya. Saat kaç? Aylardır, saati çalışmayan bilgisayarıma ve şarjı bitmiş telefonuma bakamadım. Google arama motoruna sordum, dedim saat kaç? Dedi: 23:43, dedim saol;)

Gün 2/365 ~ Pazarları Hiç Sevmem

Gün 2/365 ~ Pazarları Hiç Sevmem

21.Nisan.2013
Pazar


Pazarları hiç sevmedim, asla sevmeyede çalışmadım. Tatil olarak adı geçen haftanın son günü  fakat Pazartesi günü  için yapılıcaklar seni beklerken, nasıl tatil olarak adlandırırsın ki? Tatil dışında, herşeyin yapıldığı, sıradan bir pazar benim için bugün.

Gün 1/365 ~ Başlamak Güzeldir

Gün 1/365 ~ Başlamak Güzeldir

20.Nisan.2013

Cumartesi

Bugün bu bloğu, 365 gün olarak hazırlamaya karar verdim, umarım başarabilirim. Her gün bir şey yazmasamda ( ee malum derslerden), mutlaka günün anlam ve önemine göre bir şey paylaşıcım. Eğlenceli olacak gibi gözüküyor. Masamda oturuyorum, çok anlamsız. Başka bir şey yapıyor olmam gerektiğini söyleyen bir his var içimde, ders çalışmak veya proje yapıyor olmak gibi. Umarım bu yakında biticek. Ve gene umarım, güzel bitecek :) Yeni bir şeylere başlayacak olmak, şaşırtıcı ve korku verici, bizi neyin beklediğini asla bilmiyoruz. İyi yada kötü. Belkide, aklındankiden ütopik derecede farklı. Başlamak güzeldir, üniversiteye başladığım gibi, sonrasında ders çalışmaya, yemek yapmaya, öğrenmeye, bıkmaya ve özlemeye başladığım gibi. Peki bitirmek? İyi bitirdiğin müddetçe bitirmek de güzeldir gerçi çoğu zaman bitişler hep acı verici ve ağlamaklı olur, özelliklede bir ilişkiyi bitirmişsen :) ahh şu kız meseleleri. Kız meselleri diyorum, çünkü hiç bir erkeğin bir bitişe üzüldüğünü sanmıyorum. Her neyse, bu yazıda erkeklerden bahsetmek istemiyorum o konu için özel tam bir günümü ayırıcım: ) Evet ne diyorduk, erkeklerden bahsetmeyeceğim fakat bu başlangıç yazımda birkaç kişiden bahsedicem, öncelikle Sinem ve Gamze, onlardan bahsetmek istiyorum çünkü benim için özeller, benim yaptığım çoğu başlangıçta ve bitişte yanımdalardı ve umarım bundan sonrada hep olurlar. Ben onlarla sadece başladım ve muhtemelen hiç bitmeyecek.( çok iddialı evet biliyorum ama doğru) Onlar kimi zaman açık büfe bir cumartesi kahvaltısı, kimi zaman gülme krizi benim için ve kimi zamansa kuş tüyü yastık ( ağladığım zamanlarda) :) pofidik pofidik. Sinem, o benim iki masa kadar uzağımdaki, küt hafif uzun saçlı kız. Gamze ise şuan onu hakkında bir şey yazdığımdan habersiz mışıl mışıl uyuyan, Ereğlili ve elma yanaklı olan. En çok sevdiklerimden ve en çok kavga ettiklerimden :) Sena ise bir diğeri son sene tanıma fırsatı bulduğum ve iyi ki bulduğum oda arkadaşım. Cemile ve Elnura ise hayatımda ki diğer karakterler, onlarsa Azerbeycandan hayatıma katılıyorlar. Cemile her şeyimi bir kere bile düşünmeden anlattığım, ilk aradığım, benim favori Azerbaycanlım : ) Elnura ise tamamen eşsiz, istesen o kadar sakar ya da unutkan olamazsın herhalde. Gözlüğünü markette unutabilen? Şarj aletini Hiltonda? Günün %70 ini bir şeyleri unutarak harcaya bilen birinin, beni hiç unutmaması bence beni gerçekten özel kılıyor:) Burada onlardan bahsetmek istedim, çünkü bu 365 gün içersinde elbette bir yerlerde adları geçecek:)Ve söylemek istiyorum, My Girls, Love you :)

 

 

“ComOpic isimli bu blog Orta Doğu Teknik  Üniversitesi Kuzey Kıbrıs Kampusu TUR 102
Türkçe II dersinin projesi olarak Afife Gözde BAŞ  tarafından hazırlanmıştır.”